Lokalna rzeczniczka praw kobiet o konferencji

27 marca 2008 w Bibliotece Narodowej w Warszawie odbyła się konferencja podsumowująca projekt „Praca i Godne Życie dla Kobiet Ofiar Przemocy”, który powstał przy współudziale Partnerstwa na Rzecz Rozwoju, Biura Informacji Rady Europy oraz Przedstawicielstwa Komisji Europejskiej w Polsce.
Nasze miasto, które miało swój udział w projekcie, goszcząc teatr terapeutyczny, reprezentowała Ewa Kajetaniak - lokalna rzeczniczka praw kobiet.

Celem projektu było wykazanie związku pomiędzy przemocą w rodzinie a funkcjonowaniem kobiet na rynku pracy oraz wypracowanie rozwiązań, które ułatwiłyby kobietom doświadczającym przemocy uzyskanie niezależności ekonomicznej i uwolnienie się z krzywdzącego związku.

Najważniejszymi gośćmi tego dnia były beneficjentki projektu, niektóre twarze znane ze spektaklu sochaczewskiego, pozostałe panie to więźniarki z Zakładu Karnego w Lublińcu odbywające karę za zabójstwo swoich oprawców. Inni goście to: Danuta Duch z Polskiej Akademii Nauk, Hanna Machińska - dyrektorka Biura Informacji Rady Europy, Magdalena Kochan - przewodnicząca Parlamentarnej Grupy Kobiet, Elżbieta Radziszewska- minister ds. Równego Statusu Kobiet, Iwona Matysiak z Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, Andrzej Augustyniak z Ministerstwa Sprawiedliwości.

To nie była typowa, nudna konferencja. Oprócz zaproszonych gości i dziennikarzy na sali było wiele pań zainteresowanych problemami kobiet, które zabierały głos podczas dyskusji i przedstawiały swoje, czasem bardzo ostre, komentarze. W kąciku pod ścianą dostrzegłam panią profesor Barbarę Skargę, która w skupieniu słuchała wystąpień.
Obejrzeliśmy film dokumentalny w reżyserii Anrzeja Titkowa, który bardzo przejmująco pokazał beneficjentki projektu- uczestniczki teatrów terapeutycznych (warszawskiego i lublinieckiego). Być może pokaże ten film Telewizja Polska, a jest to obraz wstrząsający, wypowiedzi kobiet nie da się zapomnieć. A przy okazji okazało się, że jeśli chodzi oprzemoc- terapia teatrem to pomysł nowatorski, który Polska jako pierwsza w Unii zastosowała, inne kraje są bardzo zainteresowane przeniesieniem tego do siebie.
Dużo dobrych rzeczy zadziało się w związku z tym projektem. Oprócz szkoleń, warsztatów (również wendo – sztuka samoobrony dla kobiet czy sztuka autoprezentacji) i wszelkiej pomocy udzielanej kobietom w procesie wychodzenia z roli ofiar, udało się pozyskać pracodawców (wprawdzie niewielu, z czego jeden to cudzoziemiec, ale jednak), którzy w tę pomoc się włączyli, jak również kilka urzędów, które pokazały ludzką twarz.
W trakcie dyskusji panelowej dowiedzieliśmy się,że trwają prace przy nowelizacji Ustawy o Przeciwdziałaniu Przemocy, dotyczące wprowadzenia lub rozszerzenia zapisów bardziej chroniących ofiary przemocy- tutaj wszystkie panie z sali reagowały bardzo żywo, dzieląc się swoimi pomysłami, często odnosząc się do swoich doświadczeń.

Konferencję zakończył spektakl „Strachy” w wykonaniu beneficjentek projektu .
Zrobiło się poważnie, przejmująco, strasznie...