NAZWISKO ZOBOWIĄZUJE

Pisanie to moja pasja, którą wciąż rozwijam,  doskonaląc swój warsztat, ale przede wszystkim odrywając się od rzeczywistości, która czasem przytłacza. Świat, który sama kreuję należy tylko do mnie i moich bohaterów. Mam nazwisko z tradycjami pisarskimi, zatem nie powinno nikogo dziwić, że zajęłam się pisaniem. W zasadzie los zdecydował za mnie.

A tak poważnie… Nazywam się Aneta Krasińska i pochodzę z Sochaczewa. Tutaj dorastałam i ukonczyłam liceum. Obecnie mieszkam w maleńkiej wsi, którą wkrtótce zmiecie z powierzchni ziemi CPK w Baranowie. W 2014 roku zadebiutowałam powieścią pt.: „Finezja uczuć”, która opisuje zagmatwane uczucia dwojga ludzi, których życiowa sytuacja była ustabilizowana do chwili, gdy się nie spotkali: ona - mężatka z dwójką dzieci, domem na kredyt i pracą; on – ksiądz. Czy może być bardziej pokrętnie?

Później ukazały się moje trzy kolejne powieści: „Szukając szczęścia”, „Odroczone nadzieje” i „W sieci uczuć”, w których głowne bohaterki poszukują swojego miejsca na świecie. Zmagają się z codziennymi, czasem przyziemnymi problemami, ale nigdy się nie poddają, bo wiedzą, że szkoda na to życia, które jest tak kruche.

Od 2017 roku publikuję cykl powieści zatytułowny "Małe tęsknoty", w którego skład weszły już dwie książki: "Marzenia Kaliny" (2017) i "Pragnienia Elżbiety" (2018). Jesienią ostatnia część pt.: "Nadzieje Olgi". Trzy bohaterki zmagajace się z demonami przeszłości, dla których przyszłość nie jawi się kolorowo. Są w różnym wieku, mają zupełenie inne zainteresowania, ale jedno co je łączy to chęć posiadania szczęśliwej rodziny. Czy to dużo?

Moje książki są doskonałym antidotum na pędzący do przodu świat. Ludzie coraz częściej nie mają czasu, by przysiąść, spokojnie wypić kawę i pomyśleć nad tym, po co tak gnają i ile na tym tracą oni sami, ich dzieci i całe otoczenie. Czy kolejna lepsza wersja telefonu czy komputera jest w stanie wszytko wynagrodzić?

Moje książki są doskonałe dla tych, którzy nie chcą, by życie przeciekło im między palcami. Chcą czuć, myśleć i analizować rzeczywistość, by nie uronić z niej ani kropli…