Rejestrujemy pojazd

Długie stanie w kolejkach, sterty dokumentów i ciągle czegoś brakuje. Krok po kroku pokazujemy, jak zarejestrować pojazd, aby uniknąć niepotrzebnych nerwów i straty czasu.
Rejestracja to ostatni krok, by stać się pełnoprawnym właścicielem samochodu. Dlatego warto się wcześniej do niej przygotować. Wiedząc, jakie dokumenty trzeba ze sobą mieć oraz jakie opłaty wcześniej uiścić, obronimy się przed kilkukrotnym odprawianiem nas z kwitkiem sprzed urzędniczego okienka. Kupiliśmy auto i co dalej? Najpierw musimy się udać do urzędu skarbowego, w którym uiścimy opłatę z tytułu kupna-sprzedaży. Pozostałe sprawy załatwimy w wydziale komunikacji. Kolejność jest dowolna, jednak warto pamiętać, że na załatwienie sprawy w urzędzie skarbowym mamy tylko 14 dni od momentu kupienia auta. Na wizytę w WK mamy nieco więcej czasu, bo aż 30 dni. Wcześniej warto się dowiedzieć, jakie dokładnie dokumenty są nam potrzebne. Do zarejestrowania auta niezbędne jest wypełnienie specjalnego wniosku – ten znajdziemy w wydziale komunikacji – na podstawie którego urząd będzie mógł rozpocząć proces rejestracji naszego auta. I tutaj pojawiają się różne drogi w zależności od tego, gdzie kupiliśmy auto: w Polsce czy zagranicą, oraz czy jest ono nowe czy też używane. Pamiętajmy również o tablicach rejestracyjnych.
Scenariusz numer jeden. Nabyliśmy samochód w Polsce, nie jesteśmy jego pierwszym właścicielem. Potrzebne są więc:
– dowód własności pojazdu, może to być: faktura, rachunek, umowa sprzedaży, darowizny, zamiany itp., dowód rejestracyjny z ważnym przeglądem technicznym lub decyzja o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu, karta pojazdu – jeśli została wydana, ważna polisa ubezpieczeniowa OC, dowód osobisty, a w przypadku osób prawnych dodatkowo wypis z właściwego rejestru.
Scenariusz numer dwa. Kupujemy nowe auto od dealera. Udajemy się więc do WK z następującymi dokumentami:
– dowodem własności pojazdu, kartą pojazdu, wyciągiem ze świadectwa homologacji, w przypadku auta z zagranicy w imporcie prywatnym: dowód zapłacenia akcyzy lub dokument SAD potwierdzający dokonanie odprawy celnej
Scenariusz numer trzy. W przypadku aut używanych kupionych poza granicą RP potrzebne nam będą:
– faktura (lub rachunek) zakupu albo umowa kupna-sprzedaży, dokument identyfikacji pojazdu, wyciąg ze świadectwa homologacji lub dowód rejestracyjny, ewentualnie też potwierdzenie wyrejestrowania w kraju zakupu, potwierdzenie zapłaty akcyzy, w przypadku aut kategorii M1 i N1 potwierdzenie uiszczenia tzw. opłaty recyklingowej, wyjątek stanowią auta zabytkowe, czyli od 25 lat wzwyż, których model nie jest produkowany od co najmniej 15 lat, potwierdzenie z urzędu skarbowego o zapłacie VAT-u lub braku konieczności jego uiszczenia, potwierdzenie dokonania odprawy celnej – gdy auto pochodzi spoza UE, zaświadczenie o pozytywnym wyniku badań technicznych.
Później wystarczy udać się do urzędu, odczekać swoje – najlepiej z samego rana, wtedy kolejki są najmniejsze – i po otrzymaniu czasowego dowodu czerpać radość z jazdy nowym autem. Po okresie od 3 do 4 tygodni czeka nas jeszcze jedna wycieczka do wydziału komunikacji, tyle że już zdecydowanie milsza i czasowo okrojona do góra kilkunastu minut, w celu odebrania stałego dowodu rejestracyjnego.
Opr. M. Ozimek