W cieniu osób zdrowych

Na obniżoną sprawność umysłową wpływa wiele czynników w tym społecznych, biologicznych i psychologicznych. Charakteryzują się obniżoną sprawnością postrzegania rzeczywistości, zdolności zapamiętywania, oceniania sytuacji, wyciągania wniosków i podejmowania decyzji.

W zależności od stopnia niepełnosprawności osoby te potrzebują pomocy w czynnościach życia codziennego. Siłą rzeczy stają się bardziej zależne od otoczenia. Bardzo często osoby te same dostrzegają swoją inność. Uświadomienie sobie własnej odmienności na ogół następuje z chwilą rozpoczęcia przez dziecko nauki szkolnej. Następuje narastające poczucie osamotnienia i braku zrozumienia przez ludzi ze środowiska, w którym żyje osoba niepełnosprawna.
Opóźnienie rozwoju intelektu alnej wymaga odpowiednich działań pedagogicznych
i prawidłowych warunków społecznych.Dużą rolę odgrywa wsparcie ze strony rodziny i opiekunów, szczególnie w sytuacjach stresowych. Osoba niepełnosprawna nie może być postrzegana przez swoich najbliższych jako przeszkoda życiowa.

W obcowaniu z osobą niepełnosprawną intelektualnie niezbędna jest znajomość możliwości i ograniczeń rozwojowych człowieka, zachowań społecznych i funkcjonowania środowiska rodzinnego. Nie można przecież oceniać człowieka bez znajomości jego potrzeb. Każdy człowiek jest odrębną jednostką, niepowtarzalną i zasługującą na szacunek. Należy uszanować odmienny sposób widzenia świata i nie wymuszać w procesie wychowawczym aby wszystko przywrócić do „normalności”. Normalizacja w tym przypadku obejmuje życie domowe i rodzinne, rozwój osobisty, edukację, pracę dostosowaną do niepełnosprawności, rekreację i umiejętność spędzania czasu wolnego. Przywracanie do sytuacji życiowej uważanej za normalną w danej społeczności, w oparciu o życzliwą pomoc i zrozumienie.



Marianna Frydrych

Krajowe Stowarzyszenie
Pomocy Osobom Potrzebującym
„Z Sercem Do Wszystkich”