Wieczna wojna - więcej niż obrazki z dymkiem

W tej rubryce, wraz z sochaczewskimi komiksomaniakami walczę z opiniami, że komiks to głupia, niewymagająca rozrywka dla młodzieży, że rysunki komiksowe zawsze muszą być schematyczne i niedobre. Prezentować będziemy komiksy, które zarówno od strony treści jak i tej formalnej, bliższe są dziełom sztuki niż taniej rozrywce.

Amator komiksów, Roland Kajak poleca wszystkim, komiks który zrobił na nim ogromne wrażenie kilka lat temu, antywojenną „Wieczną Wojnę”, belgijskiego rysownika Marvano.

„Wieczna wojna” jest komiksową adaptacją książki Joe’ go Haldemana pod tym samym tytułem, który z kolei napisał ją na podstawie swoich przeżyć z wojny wietnamskiej. Trzyczęściowa „Wieczna wojna” z 1989 roku to opowieść o totalnej wojnie jaką w przyszłości prowadzą ludzie z nieznaną cywilizacją. Głównymi bohaterami jest para kochanków - żołnierzy, których wojna skazuję na rozłąkę. Banalna, mogłoby się wydawać historia miłosna z wojną w tle, ukazuje bezsens i okropieństwo wojny oraz bezduszność wojskowej instytucji. Bohaterowie zostają rozdzieleni na stulecia, poprzez hibernację, wysyłani na wojnę do różnych układów słonecznych.

Ciekawe w komiksie jest to, że przedstawiciele wrogiej cywilizacji nie są prawie w ogóle pokazani. Nie wiadomo z kim i o co ludzkość prowadzi tę totalną, wieczną wojnę.
Od strony plastycznej komiks zwraca uwagę czystą, realistyczną kreską autora, oraz ciekawą, chłodną kolorystyką. Niezwykłe są, zrobione z technologiczną precyzją rysunki futurystycznych pojazdów i sprzętów.

Autor komiksu umieszcza akcje swoich komiksów w dalekiej przyszłości, ponieważ pozwala mu to na ostrzeganie przed przekroczeniem pewnych granic, skuteczniejsze wykazanie bezsensowności pewnych zjawisk. Konwencja science-fiction pozwala przyjrzeć się problemom, przed którymi już teraz staje współczesny człowiek, w formie rozciągniętej do granic absurdu.

Zapraszam wszystkich, którzy chcieliby opowiedzieć o swojej pasji do komiksów, ulubionych tytułach, do współtworzenia tej rubryki.

Maja