PROPOLIS (Kit pszczeli)
CHARAKTERYSTYKA I FORMY STOSOWANIA
Kit pszczeli zbierany jest przez pszczoły z pączków kwiatów i kory drzew. Pszczoły formują z niego obnóża, podobnie jak z pyłku. Podczas formowanie obnóży pszczoły zwilżają propolis wydzieliną gruczołów żuwaczkowych i gardzielowych, a także dodają niewielkie ilości pyłku i wosku.
Propolis jest substancją o dość niejednolitym i zróżnicowanym składzie, zależnym od pory zbioru i roślin, z których był pozyskiwany. Wyróżniono obecnie ok. 300 składników propolisu. Do najważniejszych należą: związki fenolowe, flawonoidy, terpeny, substancje lipidowo-woskowe, biopierwiastki, witaminy, białka , enzymy, aminokwasy i węglowodany.
Pszczoły używają propolisu do wypełnianie wszelkich nieszczelności i otworów w ulu. Na zimę zwężają za jego pomocą otwór wylotowy, a także do mocowania plastrów do ramek. Cienką warstwą propolisu pokrywane są też wewnętrzne ścianki ula. Propolis pełni funkcję wzmacniającą i naturalną barierę przeciw inwazji drobnoustrojów.
Kit pszczeli jest produktem bezpostaciowym, o ostrym, gorzkawym smaku i charakterystycznym zapachu, zabarwieniu brązowym, szarym lub brunatnym. W wodzie praktycznie się nie rozpuszcza, natomiast dobrze rozpuszcza się w alkoholu etylowym.
W warunkach domowych z propolisu przygotować można formy leków, takie jak: etanolowy wyciąg z propolisu lub maść propolisową, mające później zastosowanie w różnych przypadkach schorzeń. Etanolowy wyciąg z propolisu przygotowuje się najczęściej w stężeniu 3 % lub rzadziej w 10%. W tym celu 3 lub 10 g rozdrobnionego propolisu umieszcza się w słoiku z ciemnego szkła, dodaje 97 lub 90 g etanolu, najlepiej 70% i zamyka korkiem. Pozostawia w temperaturze pokojowej na 7 - 10 dni, mieszając 2 - 3 razy dziennie. Po tym czasie umieszcza się słoik w lodówce na ok. 24 godzin, a następnie przesącza uwalniając wyciąg propolisowy od osadu na dnie i od wierzchy od wosku na powierzchni płynu. Klarowany wyciąg przechowuje się w butelce z ciemnego szkła w temperaturze pokojowej. W miarę potrzeby wyciąg odpowiednio rozcieńczyć przed użyciem. Wyciąg może być stosowany wewnętrznie i zewnętrznie.
Maść propolisową przygotow2uje się w stężeniu3%. W celu przygotowania maści 3% należy umieścić w naczyniu emaliowanym 75 g wazeliny i 22 g lanoliny oraz 3 g rozdrobnionego propolisu. Naczynie z tą zawartością należy wstawić do drugiego większego naczynia z wodą i mieszając ogrzewać do całkowitego rozpuszczenia, po czym przesączyć przez kilka warstw gazy do słoika z ciemnego szkła i pozostawić do zastygnięcia. W przypadku maści można też uwzględnić dodatek 10 g wosku pszczelego, zmniejszając odpowiednio ilość wazeliny. Stosujemy ją zewnętrznie na skaleczenia i oparzenia.
WARTOŚCI PROFILAKTYCZNE I LECZNICZE
Propolis przejawia silne właściwości bakteriobójcze i bakteriostatyczne. Działa skutecznie nawet przeciw paciorkowcom i gronkowcom. Stosuje się go w leczeniu schorzeń gardła, krtani, żołądka, dwunastnicy a nawet prostaty. Udowodnił swoją skuteczność w procesie gojenia ran po oparzeniowych i regeneracji uszkodzonych tkanek, nawet gdy nie skutkują chemioterapeutyki. Daje pomyślne wyniki w leczeniu dolegliwość stawów i gojeniu się owrzodzeń, hamując rozszerzanie się procesów ropienia. Bardzo skuteczny przy chorobach skórnych i odleżynach. Propolis posiada silne właściwości przeciwbólowe, korzystnie wpływa na procesy regeneracji i poprawę ogólnej odporności organizmu na infekcję. Poprawia ogólną sprawność organizmu w przypadku osób przewlekle chorych i rekonwalescentów.
JAK KUPOWAĆ I PRZECHOWYWAĆ
Propolis jest dostępny w handlu w postaci grudek lub proszku pakowanego w zgrzewane torebki foliowe lub słoiki. Przy zakupie szczególnine należy zwrócić uwagę na barwę i ilość zanieczyszczeń w postaci szczątków owadów, drewna i kurzu. Najlepiej kupować surowiec prosto od zaufanego pszczelarza.
Surowy propolis można przechowywać w szczelnych opakowaniach bez dostępu światła, zaróno w temperaturze pokojowej, jak i chłodziarkach, przez okres do 3 lat. Natomiast roztwory propolisowe można przechowywać w chłodziarkach przez 1,5 roku.
