PYŁEK KWIATOWY CHARAKTERYSTYKA Pyłek kwiatowy jest bez wątpienia najwartościowszym, odżywczym produktem roślinnym. W jego skład wchodzi ok. 14% kwasów organicznych, w tym kwas linolowy i arachidowy, ok. 30% węglowodanów, tłuszcze a także witaminy A, B1, B2, B3, B6, B12, C, PP, E, D, K i H minerały (mikroelementy i makroelementy). Białka stanowią około 25 – 30% obfitują w aminokwasy endogenne (syntezowane przez organizm człowieka), tj. kwas glutaminowy, glutamina, kwas asparaginowy, seryna, prolina, alanina i cysteina, jak i egzogenne (niezbędne ale nie wytwarzane przez organizm człowieka) tj. lizyna, treonina, walina, metionina, leucyna, izoleucyna, histydyna, fenyloalanina, arginina, tyrozyna, tryptofan. Jest to prawdziwy rezerwuar witamin i aminokwasów, tzw. „bomba białkowo - witaminowa”, a co najważniejsze pyłek, to w pełni naturalny produkt, a jak stwierdzono naturalne przyswajamy dwa razy szybciej niż dostępne w aptekach preparaty syntetyczne o podobnym składzie. Do pozyskiwania pyłku kwiatowego w postaci odnóży służą pszczelarzowi specjalne poławiacze, których zasada działania polega ogólnie rzecz biorąc na zasłonięciu przejścia do ula pszczołom, specjalną kratką z otworami o odpowiedniej średnicy. Pszczoły muszą przeciskać się przez te wąskie przejścia i gubią przy tym część ostających odnóży pyłkowych. Grudki pyłku spadają do podstawionej poniżej szuflady. Praca pszczelarza ogranicza się do założenia poławiaczy i opróżniania co kilka dni szuflad z pyłkiem. W ten sposób w polskich warunkach można pozyskać do jednej rodziny pszczelej 1-2 kg tego cennego produktu. WARTOŚCI ODŻYWCZE I LECZNICZE Odnóża pyłkowe, choć do niedawna mało znane konsumentom, zyskują coraz więcej zwolenników. Z pewnością przyczyniają się do tego zawarte w nich składniki, wywierające wszechstronne korzystne oddziaływanie na organizm człowieka zarówno odżywcze jak i lecznicze. Produkt ten traktowany jest jak parafarmaceutyk. Przypisuje mu się wiele różnorodnych właściwości leczniczych, m.in.: leczenie przewlekłych zakażeń i stanów zapalnych gruczołu krokowego, pęcherzyka nasiennego oraz cewki moczowej, uporczywych zaparć, jak i przewlekłych biegunek. Obnóża pyłkowe wykazują działanie antybakteryjne i regenerujące, stąd polecane są w leczeniu chorób wątroby – przy uszkodzeniach jej miąższu, po zapaleniu wirusowym lub uszkodzeniach toksycznych. Kuracja pyłkowa korzystnie wpływa na wyniki okresu rekonwalescencji po zawale serca, przy zaburzeniach trawienia i przemiany materii, w klimakterium, przy zaniku tkanki podskórnej i przy nadmiernej łamliwości paznokci. Pyłek wykazuje także działanie przeciw anemiczne, podnosi sprawność umysłową, wpływa dodatnio na procesy zdolności myślenia oraz oddziałuje korzystnie na psychikę, obniża stany napięć nerwowych i podniecenia. Przy kuracji pyłkowej poprawia się ogólna kondycja organizmu i wzmaga się odporność na przeziębienia, choroby przewodu pokarmowego i dróg oddechowych. Pyłek łagodzi stany wyczerpania oraz zmęczenia fizycznego i psychicznego. Kuracja pyłkowa daje dobre efekty przy osłabieniach i dolegliwościach starczych o oraz niedoborach wagowych. Korzystnie wpływa na włosy, zapobiega wypadaniu i polepsz ich wzrost. Ze względu na właściwości detoksykacyjne, jest dobrą odtrutką w przypadku zatrucia lekami syntetycznymi. Może być stosowany w leczeniu alergii. Pyłek można używać codziennie przez cały rok lub stosować kuracje miesięczne najczęściej w okresie przesilenia zimowego i wiosennego. W 100 gramach pyłku znajdziemy tyle potrzebnych do życia aminokwasów, co w 0,5 kg wołowiny lub w 7 jajkach i 5 – 7 razy więcej niż w twarogu. Dzienne zapotrzebowanie na aminokwasy jest pokrywane przez 30 g pyłku. Ponieważ znajdujemy je w innych pokarmach ogólnie przyjęto, że stosowaną dzienną dawką pyłku dla dorosłego będzie 20 g (4 łyżeczki do herbaty). Dzieciom wystarczy jedna pełna łyżeczka dziennie. Pyłek możemy spożywać żując go w postaci suszonych odnóży lub mieszając go z wodą, mlekiem lub miodem. Szczególnie ten ostatni sposób może być godny polecenia, gdyż poprawia strawność pyłku i wzmacnia jego działanie. Pyłek z miodem mieszany w stosunku 3:7 zaraz przed spożyciem. Zwykle pyłek zaleca się przyjmować trzy razy dziennie, mniej więcej, pół godziny przed posiłkiem. Trzeba powiedzieć, że potrzebna jest też pewna ostrożność. Lekarzy zaobserwowali, iż około 10% populacji wykazuje pewnie objawy uczuleniowe na pyłek. Szczególnie może to dotyczyć ludzi uczulonych na pyłki roślinne. Uczulenie czasami przejawia się zaburzeniami w pracy przewodu pokarmowego, takie jak: wzdęcia, biegunka, zgaga, bule nadbrzusza. Czasami występuje obrzęk warg, wymioty, duszności, katar sienny, zapalenie spojówek, pokrzywka. Dlatego też. Dlatego też gdy zamierzamy po raz pierwszy przeprowadzić kurację pyłkową, należy bezwzględnie zacząć od małych dawek, stopniowo je zwiększając. Szczególnie muszą na to zwrócić uwagę osoby chore na pyłkowicę i astmę otopową. Innymi przeciwwskazaniami są schorzenia nowotworowe gruczołu krokowego, ciężkie uszkodzenia nerek, początkowy okres ciąży oraz skłonność do zaburzeń żołądkowo – jelitowych. JAK KUPOWAĆ I PRZECHOWYCHWAĆ Pyłek kwiatowy w postaci suszonych odnóży jest coraz częściej oferowany przez światłych pszczelarzy. najczęściej spotykanymi opakowaniami są zgrzewane szczelne torebki lub słoiki szklane o szczelnym zamknięciu, przy czym te ostatnie są lepsze. Pyłek należy przechowywać w szczelnych opakowaniach, w ciemnych pomieszczeniach o wilgotności ok. 50%, wolnych od obcych zapachów. Działanie światła może spowodować utratę składników biologicznie czynnych. Gdy przechowujemy pyłek w okresie do 6 miesięcy, temperatura przechowywania nie powinna przekraczać150C lub 50C gdy pyłek jest przechowywany przez 1 rok. Należy bezwzględnie kontrolować szczelność opakowań foliowych, gdyż pyłek w nieszczelnych woreczkach szybko chłonie wilgoć i jest narażony na pleśnienie, co przekreśla jego wartości odżywcze i lecznicze.