Ciągle mam go przed oczami

Muszę wam o nim opowiedzieć, muszę wam o nim przypomnieć. Ten pies nie daje mi spokoju, ciągle mam go przed oczami, ciągle się zastanawiam, dlaczego jeszcze nikt go nie wypatrzył, nikt nie pokochał, nikt nie zabrał do domu?

Historia Lakiego, jaką znamy, zaczyna się 9 lutego 2014 r. w gospodarstwie, na którym niezrównoważony, stary człowiek uwiązał kilkanaście podobnych mu nieszczęśników.

Było ich dwanaście. Dwanaście szkieletów przykutych do drzew, bez szansy na zdobycie czegoś do jedzenia. Wokół drzew utworzyły się kręgi gołej ziemi, bo psy wyskubały nawet trawę. Nikt o nich nie wiedział, nikogo nie interesowało, że psiaki umierały. Na miejsce martwych przychodziły kolejne, żyły, umierały i tak się historia snuła.

Gdy znalazłyśmy LAKIEGO, był w najgorszym stanie. Leżał apatyczny na klepisku, wśród stosu puszek i butelek jak śmieć. W pierwszej chwili wydawało się, że pomoc przyszła zbyt późno. Pies nie podnosił głowy nie reagował na dotyk. Ale oczy, oczy żyły.

I tak Laki trafił do Fundacji Nero i jest tam do dziś.

Jaki jest Laki?:

Laki to jest okropny przytulak WSPANIAŁY, CUDOWNY, CIEPŁY, SPOKOJNY - szpera nochem w mojej podręcznej torebce, w której noszę smaczki, szczotki do czesania i telefon - zawsze wie, co wyciągnąć.

Gdy wypuszcza się go na wybieg gania jak szczeniak, bawi się z innymi psami, razem z nimi kopie doły. Tak pięknie potrafi się przytulić, całym sobą. Nie jest agresywny, nie przejawia znamion dominacji, spokojnie może zamieszkać z innymi psami.

Może ktoś da mu dom? Może ktoś go pokocha? On tak długo czeka.

Udostępniamy bo Facebook ma wielką moc

Podaje też nr. konta bo może ktoś chciałby wspomóc Lakiego w jego utrzymaniu w Fundacji.

Ewa Matyjasiak

Fundacja na Rzecz Ochrony Praw Zwierząt NERO

ul. Młynarska 43

96-500 Sochaczew

KRS : 0000317840

na cele statutowe - Laki