Cierpienia zwierząt

Zwierzęta domowe i hodowlane cierpią z ręki człowieka niewyobrażalne męki. Przy czym nie chodzi tu wcale o utopijne dla wielu poglądy wegetarian czy tzw. obrońców zwierząt. Chodzi o elementarny szacunek i choćby cień wdzięczności, za to, że dzięki zwierzętom żyjemy my – ludzie. Szacunek, za którym poszłoby przynajmniej poprawne traktowanie, bo o dobrym chyba nie ma co marzyć. W zadawaniu niepotrzebnych okrucieństw przodują – niestety – rolnicy, którzy przecież przekonują nas o swoim zrozumieniu i przywiązaniu do natury. Niżej przedstawione przypadki dotyczą mieszkańców powiatu sochaczewskiego.

Rolnik
Opowiada mi o psach. Suk nie toleruje w ogóle. Miał sukę, to zlikwidował (znaczy zabił, ale nie mówi jak) Teraz trzyma tylko psy. Mówi o mieszańcu podobnym do owczarka kaukaskiego. Pies był bardzo agresywny. Jakoś nie mielim sumienia go zabić, to wywieźlim do lasu. Nie pytam już, czy go przywiązali do drzewa, czy porzucili. Nie mam siły.

Mieszkanka miasta
Ma kotkę. Nie jest wysterylizowana, więc często ucieka. Ostatnio też uciekła, jak wróci do tak jej wp…lę, że się zeszczy opowiada bez zażenowania, wstydu, choćby cienia wątpliwości.

Chciałem uśpić pieska
Sytuacja z lecznicy dla zwierząt. Wchodzi mężczyzna. Chciałem uśpić pieska zwraca się do weterynarza. Lekarz dopytuje się dlaczego, czy psu coś dolega, czy był leczony. Właściciel mówi, że choruje, ale nigdy go nie leczył, chce uśpić. Weterynarz odmawia.

Brudne krowy
Żelazowa Wola. Gospodarstwo przy drodze do Feliksowa. Krowy na pastwisku są wychudzone i brudne. Czy zawsze da się to wytłumaczyć trudną sytuacją finansową gospodarzy? Wystarczy zrobić sobie przejażdżkę po powiecie. Takich miejsc naprawdę nie brakuje.

Czy komentarz jest możliwy?
Mówi się często, że ludzie traktują zwierzęta jak przedmioty. To nieprawda. Status zwierząt dla wielu przedstawicieli naszego gatunku jest daleko podlejszy. Zwierzę to rzecz wymienna. Jedno ginie, rodzi się drugie. Nie ma powodu szanować czegoś, co i tak zabijemy. Nie ma powodu szanować psa, który stróżował na podwórku przez lata, bo kiedy zdechnie, kiedy go zabijemy, wyrzucimy, w chwilę potem znajdzie się nowy. Dla człowieka ważniejszy jest garnek, stołek, młotek, choćby były stare i zniszczone. Za nowe trzeba przecież płacić. Wymiar sprawiedliwości jak może unikania choćby symbolicznych skazań w sprawach przemocy wobec zwierząt, najczęściej uznając je za nieszkodliwe społecznie. Ale jeśli katowanie psów i kotów, przywiązywanie ich w lesie drutem, który nie sposób nawet przegryźć, trzymanie hodowlanych zwierzą w straszliwym brudzie nie jest szkodliwe społecznie, to co jest w takim razie i kogo można o to spytać?

Andrzej Gąsiorowski