Lamp nie oddamy!

Kto widział ulicę Parkową w Chodakowie, kojarzy z pewnością jej oświetlenie. Rząd starych, niefunkcjonalnych lamp próbuje ofiarować przechodniom jakąś iluminację. Z marnym rezultatem. Lampy te może i ładnie wyglądają, ale pożytku - poza tym - nie ma z nich żadnego. Zdają się być wyjęte z innej epoki. Na pewno nie pasują do powiedzenia "trzeba iść z duchem czasu, postępu i nowoczesnej techniki". Ktoś mógłby powiedzieć, mniejsza o nie, a niech sobie stoją. Też bym tak powiedział, gdyby nie fakt, że owe lampy zagrażają naszemu bezpieczeństwu. Wystarczy trochę wyobraźni, by zrozumieć jak bardzo. Taka przerdzewiała lampa przy silniejszym podmuchu wiatru może się przewrócić i kogoś poranić, zniszczyć zaparkowany opodal samochód itd. itp. Burmistrz Bogumił Czubacki podjął działania (kierując się opinią konserwatora) zmierzające do poprawy tej sytuacji. Dla wygody mieszkańców stare lampy miały zostać wymienione na nowe: bezpieczne i przede wszystkim spełniające swoje prawdziwe zadanie (czyli rzeczywiście oświetlające ulicę). Spotkał się jednak ze zdecydowanym sprzeciwem grupy starszych pań i panów, skandujących hasła w stylu "lamp nie oddamy", "spróbujcie je ruszyć, a się do nich przywiążemy". Rozumiem mieszkańców z ul. Parkowej, wychowali się z tymi lampami, bawili przy nich w chowanego i w berka. Ale, niestety, muszą też oni zrozumieć tak oczywiste dla innych współczesne wymogi i potrzeby (zwłaszcza, że burmistrz podjął te kroki głównie zmyślą o ich bezpieczeństwie i wygodzie). Tak to już jest, że nowe wypiera stare, (w przeciwnym razie skrobałbym ten artykuł na jakiejś glinianej tabliczce). Faktem jest także, że historii szacunek się należy, dlatego lampy z ulicy Parkowej nie trafiłyby na złom, a zostały przeniesione tam, gdzie najlepsze dla nich miejsce, to jest do muzeum (istniał projekt skrócenia lamp i wkomponowania ich w otoczenie muzeum, tak, by nie mogąc spełniać funkcji praktycznej, mogły chociaż nadal prezentować swe walory estetyczne i pamiątkowe). Tam nikomu by już nie zagrażały, a ich zabytkowe piękno napawałoby zwiedzających. Do głowy przychodzi mi tylko jedno rozwiązanie. Rozpisać referendum i pozwolić zadecydować ogółowi, bo w końcu jakim prawem wąska grupa z Parkowej decyduje w imieniu ogółu? Jakoś naiwnie wierzę w ludzki rozsądek i nie potrafię sobie wyobrazić sytuacji, w której mądrzy i praktyczni ludzie, stojący przed wyborem: nowe, lepsze, bezpieczne lub stare, gorsze i niebezpieczne, tyle, że ładne, wybiorą to drugie.
Sebastian Stępień