Państwo Mdli - Pijalnia czekolady

Czekoladką panowie czekoladką.

Czytając tą grafomanie też się robi mdło.
Nie wiem czym tu sie podniecać.

Pretensjonalne bredzenie niespełnionego pseudopisarza.

Coś mi się wydaje, że nie jestem odosobniony z moją opinią.

Pan Mdły nie jest geniuszm, a jak nie toperz to ja już nie wiem co.

z czekoladowni:

Czekolady szklanka mała
dla geniusza doskonała
zza pancernej widać szyby
wszak niesamowite dziwy

wersja z wlepki autobusowej

Nie pomoże czekolada
Kiedy ma się mózgojada

oczywiście zgadzam się z Jarkiem

Oczywiscie nie wersja Pawla jest dla mnie genialna;-)

A Pawel, mam wrazenie, nie widzi tego, co jest zaklete miedzy wierszami historii panstwa Mdłych. I moze dobrze, bo gdyby kazdy to mogl dostrzec to historia nie bylaby wyjatkowa?

pozdrawiam tworcow, Slawka i Marcina

zgadzam się 100%

dla mnie - genialne

Wersja z gazet pro

Tego dnia pan Mdliński przechodził koło nowej i pięknej czakalodajni wybudowanej za pozyskane przez władze miasta fundusze Phare i UE. Zza pięknych szyb dostarczonych przez firmę „Okiński”, czołowego wytwórcę w naszym rejonie (reklama str. 9) zauważył piękne meble koloru czekoladowego (reklama str. 17) i niestety nie usłyszał muzyki orkiestry Glena Millera (o problemach rasizmu w Sochaczewie piszemy w rubryce „Pod psem” na stronie 13). Poczuwszy zapach czekolady wszedł do sklepu Pana Rosińskiego (reklama strona 2) i zakupiwszy dwie tabliczki czekolady (Wedel – pełnosłodka) poszedł żeby ją sobie stopić na znakomitej patelni Zeptera kupionej w Domu Handlowym Haber w Teresinie (reklama – 4 strona okładki). Potem sobie siedzieli i gawędzili słuchając znakomitego radia Fama, w którym Iza Goryniak opowiadała jak należy topić czekoladę żeby była lepsza (audycja Izy w każdą środę o 19.00). I wtedy zrozumieli, że patelni od cebuli nie należy używać do topienia czekolady, bo może dojść do przełamania zapachów. I pojechali do DH „Haber” po drugi komplet garnków.

Wersja pewnej gazety

Po brudnych i nie sprzątanych przez burmistrza ulicach zapyziałego miasteczka szedł topiąc nogi w błocie Pan Mdły. Miał dość wszystkich afer i tego całego kłamstwa. Przechodząc koło nowo otwartej czekalodajni smutno sobie pomyślał: „a któż za to wziął łapówę żeby dostać lokal w tak dobrej części miasta?. Wiadomo kto, ten co zawsze....”. Oczywiście w czekalodajni bawili się władcy miasta a grube pancerne szyby odcinały ich od rzeczywistych problemów miasta. Ślinili się do czekolady tańcząc w rytm żydowsko-murzyńskiej muzyki, mając w głębokim poważaniu narodowo-polskie nuty Fryderyka Chopina. „Wiadomo co to za internacjonalne towarzystwo”, pomyśłał Pan Mdły. Poszedł do domu i zamordował żonę. Bo niby co miał niby zrobić w tym zapyziałym mieście?

Wersja z muru

Nie pomoże czekolada
Kiedy z laską się nie gada

te "pancerne" szyby miały chronić przed bełkotem z zewnątrz
nie odwrotnie.

To, co mi się podoba najbardziej, to fakt, że taki inteligentny gość jak Jazłowiak używa 499 znaków, ze spacjami jest ich 589 (już policzyłem - CZUWAJ) do stworzenia literackiej analizy znamienitego dzieła. Doskonałe.

Nie wszystko jest rakietą Gagarina i ma służyć do latania w kosmos.

Gimnastyce umysłów? Nie przesadzajmy. Toż to kawałek tekściku aspirujacej do poetyckiej prozy. Niestety w krótkich formach ważne są trzy rzeczy: pomysł, lekkość przedstawienia i finał. W tym utworze mamy do czynienia z: brakiem pomysłu (ach te pancerne szyby, za któych nie słychać murzyńskiej muzyki), formą o konstyntencji i lekkości bloku czekolady i z finału o smażonej cebuli. Ja tam smażoną cebulę lubię bardziej niż czekoladę. Szczególnie taką co się już zeszkliła i będzie pasowała do kiełbaski. Ale nie udaję, że to poetycka proza:-)

Malarze holenderscy malowali ludzi starych i pokurczonych. Nie ukrywali brzydoty swoich modeli, ale pokazywali ich piekno, bo mieli dystans do swego tworzywa. W naszej piramidzie jestesmy zarazem tworzywem i twórcami. Otóz gdyby ktos byl niedoskonaly fizycznie nie wiedziałby, gdzie konczy sie i gdzie zaczyna sie jego brzydota. I nie sposób zeby mial wlasciwy dystans do samego siebie. To jest powód, dla którego sadze, ze nie powinieneś Pawle juz dlużej brac udzialu w tej gimnastyce umysłu.

Nie potrafisz znalezc odpowiedniego dystansu.

Forma dorasta treści i odwrotnie. O co chodzi?