Różowe i niebieskie

Kiedyś...

Niedawno ktoś opowiedział mi anegdotę dotyczącą życia przedszkolnego. Podczas leżakowania jedno dziecko zagaduje do drugiego:

-Jesteś chłopcem czy dziewczynką?

-Nie wiem.

-A ja wiem, jak to sprawdzić.

-Naprawdę? To powiedz mi, czy jestem chłopcem czy dziewczynką.

-Dobrze. Podnieś na chwilę kołderkę.

Po rzuceniu fachowym okiem chłopiec stwierdza:

-Różowa piżamka, na pewno jesteś dziewczynką.

Jednoznaczny świat. Różowe jest różowe, niebieskie jest niebieskie. Jak wieczorne błękitne niebo poprzeplatane różowymi smugami zachodzącego słońca. Różowy i niebieski, mój odpowiednik chińskiego ying i yang. Księżniczki i bohaterowie karnawału życia. Mężczyzna i kobieta, którzy doskonale się uzupełniają i są sobie wzajemnie potrzebni.

Dzisiaj...

Umawiam występ teatralny dla przedszkolaków. Recenzja przedstawienia brzmi obiecująco, bo spektakl promuje takie wartości jak tolerancja w stosunku do innych, akceptacja odmienności w wyglądzie i zachowaniu oraz życzliwość do ludzi.

Bohater to skrzat Pysio, niezdarny i nieporadny, wywołujący nieufność leśnych zwierząt wobec kogoś, kto nosi okulary, aparat na zębach i ma tłuściutki brzuszek. Coś o akceptacji drugiego człowieka, w sam raz dla dzieci z przedszkola z oddziałami integracyjnymi. Dodatkowym atutem jest znajomość przez Pysia numerów alarmowych i umiejętność wezwania karetki. Idealnie, jeszcze bonus w postaci edukacji na rzecz bezpieczeństwa.

Dzwonię, by zamówić przedstawienie, które zgodnie z ofertą nosi tytuł ,,Przygody Pysia i Malwinki, czyli dwa skrzaty, dwa światy” . Okazuje się jednak, że jeden z bohaterów od momentu przekazania folderu reklamowego zmienił imię. To już nie Malwinka, ale Margolcio... Mój trigger działa jak najwyższej klasy czujnik. Dopytuję, z jakiego powodu skrzat ma zmienione imię. W słuchawce słyszę miły głos, że chodzi o to, żeby się nie uprzedzać i nawet niechcący nie napiętnować. Nie rozumiem (a może aż zanadto rozumiem), więc dalej dopytuję dalej, o co chodzi z tymi uprzedzeniami i z tym piętnowaniem. ...bo wie Pani, to gender... Margolcio zamiast Malwinki  brzmi tak bardziej obojętnie, bezpłciowo. Pysio i Margolcio nie mają płci …bo przecież skrzaty nie mają płci...

Nie, zdecydowanie za dużo kombinacji z tym tytułem. ,,Przygody Pysia i Margolcia, czyli dwa skrzaty, dwa światy” w takim wydaniu to już dla mnie ten ,,drugi” świat. Jednak zaproszę liska, którego zgubiły przemoc i wyzwiska.

Przyszłość...?

Grafika krążąca w sieci: dwie mamy na spacerze z dziećmi w wózkach.

-O, jakie ładne dziecko! Chłopiec czy dziewczynka?

-Nie wiem, dziecko jeszcze się nie zdecydowało...

Ps.

Warszawska stacja paliw. Podjeżdżam do LPG, a młody człowiek woła: samoobsługa. Bronię się przed tym i tłumaczę, że jeszcze nigdy sama nie tankowałam gazu... Przechodzę więc przyspieszone szkolenie z ,,gazowania” przy krótkiej, sympatycznej rozmowie na temat dwóch światów mężczyzn i kobiet oraz ich predyspozycji do wykonywania pewnych zawodów. Młody człowiek z rozbrajająco szczerym uśmiechem puentuje: Macie równouprawnienie, same przecież tego chciałyście...

Mocno protestuję, że ja nie chciałam, ale... to już chyba bez znaczenia.