Kandydat na burmistrza sochaczewa

26-letni, najmłodszy radny sejmiku województwa mazowieckiego, członek Forum Młodych Ludowców i Polskiego Stronnictwa Ludowego. Sochaczewianin, na co dzień z racji pracy i obowiązków samorządowych związany z Warszawą, pewny tego, że nigdy się od nas nie wyprowadzi, najwyżej zamieni miasto na spokojniejsze okolice podmiejskie. Adama Orlińskiego pytamy dziś o samorealizację i plany na najbliższe lata.

M. F.: Czy młody wiek rzutuje na pana relacje z innymi radnymi sejmiku mazowieckiego? Pytam o pana autorytet, czy udaje się go zachować?

A.O.:  Sądzę, że młody wiek rzutuje pozytywnie. Myślę, że przełomowe znaczenie miało to, co się wydarzyło już na początku kadencji, kiedy zgłoszono moją kandydaturę do Komisji Rewizyjnej - jednej z najistotniejszych w Sejmiku. Wtedy na pewno zyskałem na autorytecie, co następnie potwierdziło jednogłośne poparcie, a następnie wybór mojej osoby na przewodniczącego tej komisji, gdzie w jej składzie byli tacy politycy jak Zbigniew Kuźmiuk. Swoje obowiązki wypełniam bardzo starannie i myślę, że nikt nie pamięta o moim młodym wieku. Jestem traktowany partnersko.

M.F.: Półmetek kadencji grubo za nami. Co samorządowi mazowieckiemu udało się zrobić dla powiatu sochaczewskiego?

A.O.: Na szczęście mam co wyliczać. Proszę wziąć pod uwagę, że pieniędzy na inwestycje wszystkie samorządy mają coraz mniej, a województwo mazowieckie, pozornie najbogatsze, z racji przymusu odprowadzania Janosikowego w wysokości 680 milionów złotych, faktycznie jest najbiedniejszym w Polsce. Wracając do naszego rodzinnego powiatu. Pięć gmin powiatu sochaczewskiego złożyło wnioski o Orliki i wszystkie otrzymały wsparcie samorządu województwa. Wyremontowaliśmy dwa strategiczne mosty: w terminie zakończyliśmy przebudowę przeprawy w Trojanowie, to inwestycja warta prawie 4 miliony złotych, i w dwa lata udało się zrobić zniszczony w czasie powodzi w 2010 roku most w Kamionie. To zadanie kosztowało w sumie 15 milionów złotych.

Przebudowaliśmy skrzyżowanie al. 600-lecia, Pokoju i Polnej, dokładając lewoskręt, i muszę pani powiedzieć, że wielu - przeważnie rolników, dojeżdżających na rynek w Sochaczewie, chwaliło nas za pożyteczność tej inwestycji.

Kilka tygodni temu Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich przystąpił do gruntownego remontu wiaduktu nad torami PKP. To bardzo ważne zadanie, warte 6,8 miliona złotych. W dużej mierze samorząd wojewódzki zdecydował o jego realizacji, traktując poważnie sygnały nadzoru budowlanego i mieszkańców. Nie chcemy doprowadzić do sytuacji, gdy remont trzeba robić z przymusu. Samorząd Województwa to również decydowanie o środkach unijnych i tutaj także udało się wiele zrobić dla powiatu sochaczewskiego. Inwestujemy w poprawę bezpieczeństwa, wspierając Państwową i Ochotniczą Straż Pożarną.

M.F.: Podoba się panu bycie radnym? Czym dla pana jest ta funkcja?

A.O.: Traktuję ją bardzo poważnie. Świadczy o tym chociażby fakt prowadzenia bloga na państwa portalu. Kiedy złożyliście mi tę propozycję, byłem zaskoczony i pełen obaw. Teraz wiem, że niepotrzebnie. Sądzę, że jest to dobre dla samorządu, dla wypełnienia owej zasadniczej misji każdego radnego, zasadzającej się we współtworzeniu społeczeństwa obywatelskiego, zwłaszcza w lokalnym wymiarze. Fakt, że zdecydowałem się prowadzić bloga świadczy o moim zaangażowaniu. Przyznam nawet szczerze, że się wkręciłem, dziś wręcz lubię informować mieszkańców tą drogą o tym, co robi Sejmik dla Sochaczewa, Żyrardowa, Płocka, dla mojego okręgu wyborczego i Mazowsza.

Wracając do pani pytania, rolę radnego traktuję jako funkcję społeczną, powiem więcej, jako społeczne posłannictwo. A że jestem społecznikiem z natury, tradycji, którą zaszczepili mi rodzice, i z moralnego nakazu, na który wpływ miało między innymi wykształcenie, oddaję się tej funkcji z sercem.

M. F.: A zatem pasja, zawód również?

A.O.: Chęć działania. Radnym, burmistrzem, wójtem, prezydentem się bywa, choć są wyjątki. A jednak mądra zasada kadencyjności dla tych funkcji reguluje, i oddaje fakt, by nie traktować ich jak zawód.

M.F.: To gdzie pan pracuje zawodowo?

A.O.: Z wykształcenia i zawodu jestem prawnikiem. Współpracuję z kancelarią prawną, pracuję też jako prawnik w Wojewódzkim Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Jestem w trakcie robienia doktoratu z prawa konstytucyjnego. Oczywiście, nie zaskoczę pani, jeśli powiem, że ze specjalizacją w prawie samorządowym.

M.F. Faktycznie mnie pan nie zaskoczył. A co z nadchodzącymi wielkim krokami wyborami samorządowymi? Chodzą słuchy, że będzie pan kandydował na burmistrza.

A.O.: Pierwszy raz słyszę. Nie tylko, że tak mówią. Ja po prostu w ogóle nie biorę tego pod uwagę. Nie zamierzam startować na burmistrza.

M.F.: Tak mówi pan dziś, a jeśli pojawią się środowiska chętne do poparcia pana kandydatury?

A.O.: Uważam, że to nie ten czas. Na chwilę obecną mam bardzo dużo obowiązków, a będąc wójtem, burmistrzem, prezydentem trzeba się tylko temu poświęcić.

M.F.: Mierzy pan wyżej?

A.O.: Nie mierzę wyżej. Uważam, że burmistrz, wójt, prezydent miasta wykonują najcięższą robotę w tym kraju. Po prostu mam inne plany.

M.F.: Rozumiem, że jeszcze raz sejmik wojewódzki?

A.O.: Jeśli ponownie mieszkańcy obdarzą mnie zaufaniem i pozwolą na pracę w Sejmiku, będę bardzo zadowolony.

M. F.: A potem wybory parlamentarne?

A.O.: Nie wykluczam, czas pokaże. Proszę mnie zrozumieć, to nie jest tylko kwestia moich ambicji, ja nie jestem sam, reprezentuję pewne organizacje, ich członkowie z jednej strony na mnie liczą, a z drugiej służą pomocą, są moimi nauczycielami jak dr Jerzy Krupa czy Marszałek Adam Struzik. Decyzja o starcie w wyborach  rzadko ma charakter indywidualny, oczywiście nigdy nie postąpiłbym wbrew sobie, ale też działanie w myśl założeń wspólnoty, z którą dzieli się poglądy na sprawy społeczne, polityczne, gospodarcze, nie jest postępowaniem wbrew sobie, ale wymaga kompromisu. Jeśli pojawią się stosowne okoliczności, po raz drugi wystartuję w wyborach parlamentarnych.

Z Adamem Orlińskim rozmawiała Monika Figut

Fot. Kamil Owczarek