Kolejne pięć grobów odkryte w Chodakowie

Kolejne pięć grobów sprzed około 2,5 tys. lat odkryli w Chodakowie archeolodzy prowadzący badania wykopaliskowe na działce między ulicami Krzywą i Smolną. Prace trwały dwa tygodnie i w całości sfinansowane zostały przez burmistrza Sochaczewa. Ich efekt jest imponujący.
Nie od dziś prowadzone są na terenie Sochaczewa badania wykopaliskowe, ale to, co w ciągu ostatnich czterech lat udało się odkryć archeologom, zasługuje na szczególne uznanie. Znalezione przypadkowo, przez jednego z właścicieli działek w Chodakowie, fragmenty naczynia ceramicznego, w którym znajdowały się przepalone kości, dał początek badaniom, których efektem było odsłonięcie północno-wschodniej części dużego cmentarzyska ciałopalnego ludności kultury grobów kloszowych. Datowane jest ono na okres od drugiej połowy VI wieku po przełom III/II wieku p.n.e.
Wykopalisko odkryte wiosną 2003 roku odwiedzili niemal natychmiast dyrektor Muzeum Ziemi Sochaczewskiej Maciej Wojewoda wraz z archeolog Anną Marią Wachowską. Potwierdzili oni istnienie dwóch, częściowo zniszczonych grobów, wykonali również dokumentację fotograficzną oraz opisową. O znalezisku poinformowano również płocką Delegaturę Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków. Stanowisko, w którym prowadzone są badania znajduje się pomiędzy ulicami Krzywą, Smolną i Zwierzyniecką, ale jak sugeruje archeolog Andrzej Tucholski, pierwotnie rozciągać się ono mogło dalej na południe, po prawej stronie drogi z Sochaczewa do Mokasu. To teren w większości zabudowany, z wyjątkiem kilku nie użytkowanych jeszcze działek, które stanowią teraz główny poligon prac wykopaliskowych. Do tej pory udało się odsłonić 23 obiekty archeologiczne, w tym: 11 grobów kloszowych, dwa pojedyncze oraz jeden zbiorowy grób popielnicowy w obstawie kamiennej, sześć grobów jamowych oraz dwie jamy o niewyjaśnionym charakterze i jeden nowożytny wykop zawierający połowę misy. Najliczniejszą grupę z tych znalezisk stanowią groby kloszowe, na których konstrukcję składały się trzy naczynia: popielnica zawierająca ciałopalenie, nakrywająca ją misa oraz klosz z odwróconym do góry dnem.
- Jak wynika z analizy antropologicznej, na dotychczas przebadanej partii cmentarzyska, poza jednym mężczyzną z grobu zbiorowego, spoczywają prawie wyłącznie kobiety z dziećmi. W jednym z nich znaleźliśmy prochy 54-letniej kobiety, można by powiedzieć babci, ponieważ w tamtych czasach rzadko zdarzało się, aby ktoś dożył takiego wieku – mówi Andrzej Tucholski. Na obecnym etapie nie wiemy jednak czym wytłumaczyć znikomy udział mężczyzn na zachowanej części cmentarzyska. Odpowiedź przyniosą zapewne następne sezony wykopaliskowe i dokładna analiza pozyskanych materiałów kostnych – dodaje.
Odkryte na Zwierzyńcu cmentarzysko pełniło swą funkcję na przestrzeni 300 lat i jak twierdzi Andrzej Tucholski, jego charakterystyka nie odbiega w zasadzie od schematu cmentarzysk kloszowych, które funkcjonowały wówczas na Mazowszu. Zdaniem archeologa snucie jednak dalszych przypuszczeń na temat elementów obrządku pogrzebowego, chronologii czy też panujących wtedy stosunków społecznych, będzie na tym etapie badań nieskuteczne, ze względu na wciąż skąpe i niepełne źródła informacji.
Badania prowadzone są od czterech lat dzięki wsparciu burmistrza Sochaczewa Bogumiła Czubackiego, Konserwatora Zabytków z Płocka oraz Stowarzyszenia Archeologów Polskich. W tym roku badania finansowane są wyłącznie z budżetu miasta.