17.02.2015 r. burmistrz Sochaczewa Piotr Osiecki ogłosił konkurs na dyrektora Muzeum Ziemi Sochaczewskiej i
Pola Bitwy nad Bzurą. Po
przeanalizowaniu wymogów stawianych przyszłemu dyrektorowi w/w placówki, a także korzystając z wieloletniego doświadczenia jako prezesa
Stowarzyszenia "Nasz Zamek", postanowiłem zgłosić swoją kandydaturę. Spośród pięciu kandydatów wybrany przez komisję konkursową został Paweł Rozdżestwieński, któremu składam serdeczne gratulacje. Po zakończeniu weryfikacji konkursowej postanowiłem opublikować moją autorską wizję funkcjonowania i rozwoju jednostki (Autorska
koncepcja programowa i organizacyjna dla Muzeum Ziemi Sochaczewskiej i Pola
Bitwy nad Bzurą w Sochaczewie), będącą najważniejszym wymaganym załącznikiem do składanej dokumentacji personalnej. Treść mojej koncepcji zamieszczam poniżej oraz w załączniku pod tekstem in extenso.
Łukasz Popowski
Autorska koncepcja programowa i organizacyjna dla Muzeum Ziemi Sochaczewskiej i Pola Bitwy nad Bzurą w Sochaczewie (z uwzględnieniem warunków organizacyjno-finansowych), sporządzona przez mgra Łukasza Popowskiego przy okazji konkursu na dyrektora tej jednostki (20.03.2015 r.)
Koncepcja programowa Muzeum
I. Działalność w zakresie aktualnych możliwości budżetowych jednostki:
W jednostce zachowania na aktualnym, dobrym poziomie wymaga komponent związany z okresem I i II wojny światowej, będący jednocześnie dotychczas wiodącym w profilu Muzeum. Redefinicji i wzmocnieniu poddać należy komponent związany z dziejami Sochaczewa i ziemi sochaczewskiej we wcześniejszych okresach historycznych, z naciskiem na kluczowe momenty przeszłości stolicy tej dawnej jednostki podziału terytorialnego kraju.
1. Komponent związany z okresem I i II wojny światowej:
Koncepcja organizacyjna Muzeum
1. Zmiany w organizacji pracy:
II. Możliwości rozwoju jednostki w oparciu o dofinansowanie zewnętrzne:
Sochaczew i ziemia sochaczewska posiadają bardzo bogatą przeszłość, która jest aktualnie bardzo słabo znana jej mieszkańcom. Podczas licznych konfliktów zbrojnych miasto zostało niemalże „zrównane z ziemią”, co wiązało się ze zniszczeniem prawie wszystkich zabytków architektonicznych. W efekcie tych procesów oraz późniejszych migracji, społeczność lokalna podległa intensywnej dekompozycji i wymianie. Pamięć o znaczącej historycznej przeszłości naszego regionu en masse nie przetrwała próby czasu. Wiedza ta pozostaje ciągle „własnością” wąskiej grupy specjalistów. Istnieje zatem potrzeba wdrożenia szerokiego programu edukacyjnego, związanego z przywróceniem sochaczewianom świadomości dotyczącej przeszłości ich ziemi. Naturalnie predestynowaną do tego zadania jednostką wydaje się Muzeum Ziemi Sochaczewskiej i Pola Bitwy nad Bzurą. By jednak efektywnie prowadzić działalność o wyżej zarysowanym charakterze niezbędna jest odpowiednia przestrzeń wystawiennicza. Wynika to z wielowątkowości i obszerności wartych wyeksponowania obszarów historii Sochaczewa i ziemi sochaczewskiej. Aby móc właściwie zaprezentować: dzieje Zamku sochaczewskiego, problematykę początków miasta, historię Sochaczewa w okresie przynależności do księstwa mazowieckiego, a następnie w okresie staropolskim, dzieje ziemi sochaczewskiej, kwestię regulacji Sochaczewa w okresie Królestwa Kongresowego, odbudowę miasta w okresie międzywojennym, dzieje sochaczewskich Żydów i wielokulturowość miasta, związki Chopina z Sochaczewem, udział sochaczewian w uratowaniu i rewaloryzacji dworku w Żelazowej Woli, czy dzieje sochaczewskiego przemysłu, a co za tym idzie dzielnic przemysłowych potrzebna jest nowa przestrzeń wystawiennicza. Poza tym nie wolno zapominać o konieczności eksponowania przez jednostkę pamiątek związanych z najnowszymi dziejami Sochaczewa, takich jak sztandary, odznaczenia, czy trofea instytucji, organizacji, zakładów pracy i klubów sportowych. Można byłoby również rozważyć rozszerzenie ekspozycji związanej z wojnami światowymi, z uwagi na dużą liczbę eksponatów zalegających w muzealnych magazynach. Warto byłoby również prezentować na ekspozycji stałej galerię wybitnych mieszkańców Sochaczewa, z dobrodziejami miasta, honorowymi obywatelami i innymi ważkimi postaciami na czele. Nasze Muzeum regionalne cierpi jednak na braki lokalowe. Należałoby zatem w perspektywie długofalowej podjąć działania zmierzające do zwiększenia powierzchni wystawowej jednostki. Trzymając się realiów budżetowych Muzeum można byłoby spróbować zorganizować to na kilka sposobów.
By pozyskać środki infrastrukturalne na rozbudowę jednostki należałoby podjąć próbę pozyskania dofinansowania zewnętrznego ze środków pochodzących z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego na lata 2014 – 2020, gdzie w ramach priorytetu inwestycyjnego 6.3 w celu szczegółowym 3, znajdują się środki na Ochronę i rozwój dziedzictwa kulturowego. Co ważne z tego priorytetu można byłoby również pozyskać środki na wyposażenie nowych przestrzeni. Próby pozyskiwania środków zewnętrznych na infrastrukturalny rozwój Muzeum musiałyby odbywać się w porozumieniu i za zgodą jednostki nadrzędnej – Urzędu Miejskiego – która to w takim przypadku zwyczajowo zapewniałaby wkład własny, niezbędny w sytuacji pozytywnego rozpatrzenia aplikacji i otrzymania dofinansowania.
Pierwszym i najważniejszym sposobem na powiększenie powierzchni wystawowej Muzeum powinno być podjęcie próby (we współpracy z Urzędem Miejskim i przy poparciu Urzędu Marszałkowskiego) pozyskania środków zewnętrznych na drugi etap prac konserwatorskich na sochaczewskim Zamku. Istota tych działań, sprowadzająca się m.in. do odtworzenia w zachowanej parterowej kondygnacji zachodniego skrzydła obiektu 4 pomieszczeń, a także 2 izb w piwnicach warowni, pozwoliłaby zaaranżować wyczerpującą wystawę dotyczącą dziejów najważniejszego sochaczewskiego zabytku. Miejsce to, ze względu na swoją historyczną wymowę, wydaje się z edukacyjnego punktu widzenia najbardziej naturalną lokalizacją dla tego typu ekspozycji. W sytuacji powodzenia tego projektu należałoby w odtworzonych pomieszczeniach Zamku zaaranżować oddział Muzeum, bądź przekazać prowadzenie nowej jednostki partnerowi, czyli Stowarzyszeniu „Nasz Zamek”. Jedna i druga opcja nie powinna wiązać się (przynajmniej w początkowym okresie) z koniecznością zwiększania ilości etatów „budżetowych” w nowej przestrzeni ekspozycyjnej. Przy organizacji oddziału konieczny byłby podział zbiorów i przekazanie na ekspozycję zamkową tych eksponatów/zabytków, które byłyby konieczne do właściwego merytorycznego zaaranżowania wystawy. Prace konserwatorskie przy Zamku kwalifikują się również jako zadanie możliwe do realizacji ze środków zewnętrznych z w/w priorytetu RPO.
Drugim sposobem zwiększenia powierzchni wystawowej byłaby rozbudowa samej jednostki muzealnej. Istota tych działań sprowadzałaby się do wzniesienia dodatkowego skrzydła, razem z odtworzeniem pierwotnej formy architektonicznej dawnego Ratusza (na co jest wstępna zgoda Kierownika Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Delegatura Płock). Szczegóły architektoniczne powinny zostać określone poprzez kompleksowy projekt konserwatorski, niezbędny do aplikacji. Wstępnie wydaje się, że nowe skrzydło Muzeum mogłoby znajdować się w dawnej pierzei ul. Kardynała Stefana Wyszyńskiego, gdzie historycznie mieścił się budynek rozebrany w ubiegłym stuleciu, w efekcie generalnego remontu i oczyszczania bryły dawnego Ratusza z późniejszych naleciałości. Uzyskane w ten sposób nowe powierzchnie powinny zostać wykorzystane nie tylko na rozwój nowego komponentu Muzeum dotyczącego dziejów Sochaczewa i ziemi sochaczewskiej, ale również na zaaranżowanie nowego, bardziej funkcjonalnego (i dostosowanego do potrzeb osób niepełnosprawnych) wejścia do jednostki, Centrum Informacji Turystycznej (ewentualnie do rozważenia byłaby też alternatywna lokalizacja CIT na Zamku) oraz wewnętrznego dźwigu osobowo-towarowego, dostosowującego obiekt do potrzeb osób niepełnosprawnych, a zarazem ułatwiającego pionowy transport eksponatów. W przypadku przystąpienia do kompleksowego programu rozbudowy placówki warto byłoby również, zgodnie z obowiązującymi w muzealnictwie trendami, rozważyć wprowadzenie lekkiego (skomponowanego architektonicznie z resztą przestrzeni), zadaszenia (może typu wiata lub hangar), chroniącego zabytkowe eksponaty znajdujące się w przestrzeni skansenu Muzeum, a z drugiej strony pozwalającego na ich oglądanie niezależnie od warunków atmosferycznych. Dzięki uwolnieniu połowy obszaru skansenu od eksponatów, które znalazłyby się w przestrzeni zamkniętej pozostały teren zielony można byłoby wykorzystać na robienie imprez i spotkań plenerowych.
Całość zadań opisanych w punkcie Możliwości rozwoju jednostki w oparciu o dofinansowanie zewnętrzne można byłoby sprofilować w 2 duże aplikacje do Regionalnego Programu Operacyjnego: jedną związana z pracami konserwatorskimi na Zamku wraz z jego najbliższym – 100 – metrowym, wpisanym do rejestru zabytków otoczeniem oraz drugą związaną z rozbudową, rewaloryzacją i wyposażeniem budynku dawnego Ratusza. W przypadku powodzenia tych projektów Sochaczew zyskałby dwuczęściowy kompleks muzealno-kulturalny, realizujący swą misję na miarę czasów, możliwości i potrzeb naszego miasta oraz jego okolic.
mgr Łukasz Popowski
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze