Wydlar pozostawił po sobie legendę

Na zdjęciu mój znajomy Stanisław Kamiński

Pamiętam twarz z knajpek. Skory do bitek i do kobitek, faktycznie.

Na pewno się mylisz. Rozszyfruję Ci te osoby. Ten z opaską to jeden z braci Włoszków ( matka uznana wówczas dentystka). Postawny stojący bokiem do Stefana Wydlarskiego to Grzelak słynny "Wańka"- podstawa pierwszego młyna, trzeci z bujną czupryną to "Maniek" Marian Wendkowski który trafił do rugby z "rozpadłej" drużyny piłki ręcznej ORKANA. Dla szukających korzeni początków rugby w Sochaczewie, to korzenie wywodzą się z sekcji lekkoatletycznej i piłki ręcznej. Właśnie "Pietracy" zostali wychowani przez Stefana Wydlarskiego w lekkiej atletyce. Lekka atletyka była podstawą wszystkich dyscyplin sekcji sportowych w Orkanie. Rzecz dla obecnych pasjonatów rugby niewyobrażalna, ale na zawody lekkoatletyczne w soboty i niedzielę wówczas przychodziło więcej kibiców niż obecnie na rugby. Sochaczew było wówczas także stać aby w większości dyscyplin lekkoatletycznych do rywalizacji wystawić po dwóch reprezentantów, bo takie były zasady rywalizacji w tej dyscyplinie. Na marginesie do dzisiaj nie pobite są rekordy Sochaczewa w wielu konkurencjach (padały na bieżni żużlowej). Tak na marginesie już wtedy (lata 60-te ub.w.) powstawała legenda Stefana Wydlarskiego (był znany w całym mieście i nie tylko, z osiągnięć sportowych), bo z całym szacunkiem Mistrzostwo Polski w rugby nigdy nie dorówna drużynowemu mistrzostwu Polski w królowej wszystkich dyscyplin - lekkiej atletyce. Jeszcze jest trochę osób w naszym mieście którzy tak pamiętają, tylko wówczas nie było takiego p-aru.

A dlaczego nie chciałeś wymieniać z nazwiska tych osób , skoro oni tworzyli historię i po prostu im się TO NALEŻY. Bardzo się cieszę , że zabrałeś głos w tej sprawie, bo nie można kaleczyć i "fałszować" historii. Jeżeli będzie się milczeć to "zapiski historii będą fałszywe". Ja też tych ludzi jeszcze niektórych znam, lub znałem jeżeli ich niestety już nie ma. W tej konwencji wspomnę kilka nazwisk z każdej wymienionej wcześniej kategorii: ŻAKOWSKI ( chyba jeden z lepiej zapowiadających się w pierwszej grupie rugbistów, z tragicznym i nie wyjaśnionym końcem życia), "KLEMENS" Rozmarynowski (piłka ręczna), Brzustowski Kazio (pierwsza drużyna rugby i bezpośredni łącznik z legendarnym we wcześniejszym moim wpisie wspomnianym czwórbojem lekkoatletycznym - był członkiem drużyn czwórbojowych Stefana Wydlarskiego). Następnych nazwisk nie będę wspominał - z pewnością przyjdzie jeszcze czas na to jeżeli opisywana historia będzie prawdziwa.

Opisana tutaj legenda jest tylko częściowa. Dla pełnego jej obrazu należy dodać olbrzymi i także pionierski wkład w stworzenie i wieloletnie kierowanie wspomnianej już w komentarzach sochaczewskiej lekkie atletyki. Także, tak naprawdę wcześniejsze stworzenie ( równolegle z Janem Chłopeckim ) szkolnego sportu dzieci w Sochaczewie, poprzez jego powszechne zaszczepienie wśród uczniów szkół podstawowych. W latach sześćdziesiątych ub. wieku zrealizowali to za pomocą rywalizacji dzieci w bardzo popularnym wówczas czwórboju lekkoatletycznym ( bieg 60 m, skok w dal, skok wzwyż, rzut piłeczką palantową), który był bardzo obecny w lekcjach wychowania fizycznego. Z grona wychowanków tych zasłużonych pedagogów wyłoniła się później olbrzymia kadra zawodników wielu dyscyplin sportowych , a także liczna ekipa nauczycieli w-f, trenerów i działaczy sportowych - także tych dzisiaj gloryfikowanych na pionierów i patronów. Lekka atletyka wówczas była bardzo popularna w Sochaczewie, a stadion należący do najlepszych na Mazowszu przyciągał niemal cotygodniowo olbrzymią grupę kibiców, oglądającą rywalizację w zmaganiach wielu konkurencji trwającą najczęściej w ostatnich dwóch dniach tygodnia. Sochaczewski sport szkolny należał do czołówki mazowieckiej i niejednokrotnie na szczeblu krajowym, a reprezentacje szkół na wielu poziomach wiekowych i w wielu dyscyplinach zdobywały tytuły mistrzowskie ( lekka atletyka- kadry juniorskie i czwórbój lekkoatletyczny, siatkówka, piłka ręczna , piłka nożna i inne). Szkoda, że obecnie zapomina się o roli tej dyscypliny sportowej wśród młodzieży, gdyż obok pływania zapewnia najbardziej wszechstronny rozwój fizyczny organizmów dzieci. W tamtych czasach "pływalnia miejska" znajdowała na Bzurze - Dachowa (tylko tam w miarę bezpiecznie można było wejść do wody, a basen był marzeniem. Gdyby wówczas Sochaczew był posiadaczem basenu pływackiego jestem całkowicie pewny, że olbrzymi wkład Stefana Wydlarskiego zastałby także odnotowany, gdyż był doskonałym pływakiem (wiem ).