Protest w szpitalu

Lekarze na urlopie
W piątek, 7 kwietnia, dokładnie w Dzień Pracownika Służby Zdrowia, w szpitalach i przychodniach lekarskich całego kraju odbyła się akcja protestacyjna. W sochaczewskim szpitalu również.
Jakiś czas temu powstał Krajowy Komitet Porozumiewawczy na Rzecz Wzrostu Wynagrodzeń Pracowników Służby Zdrowia. Pod dokumentem powołującym go podpisało się bardzo dużo sygnatariuszy. Miedzy innymi wiele medycznych związków zawodowych, Samorząd Lekarski, Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych, Naczelna Rada Aptekarska i wiele innych organizacji. Celem powołania Komitetu jest w pierwszym rzędzie poprawa sytuacji finansowej pracowników medycznych służby zdrowia, czyli lekarzy, pielęgniarek, techników laborantów. Postulat jest taki, aby pensje tych grup zawodowych wzrosły w przyszłym roku o 30 proc. Nie chodzi jednak tylko o podwyżki wynagrodzeń. Drugim celem jest bowiem wzrost nakładów na ochronę zdrowia do 6 proc. produktu krajowego brutto. Trzecim zaś - rzeczywista i skuteczna reforma służby zdrowia.
Wolne na żądanie
„W konsekwencji, wszystko to zmierza do poprawy obsługi pacjenta – mówi ordynator oddziału dziecięcego dr Elżbieta Matuszewska-Woźnica, która pełni również funkcję w zarządzie Koła Samorządu Lekarskiego na naszym terenie. – Wiemy przecież, jak długo trzeba oczekiwać na wizytę u specjalistów, których jest zbyt mało, ile kosztują leki w aptekach. Z tego co wiem, wszystkie publiczne ZOZ-y podjęły ten protest, a również i niepubliczne przychodnie solidaryzują się z nim i starają stosować się do przyjętych zasad”.
Protest polegał na odstąpieniu od pracy, poprzez wzięcie jednego dnia wolnego „na żądanie”, co jest zgodne z kodeksem pracy, w myśl którego cztery takie dni w roku należą się każdemu pracownikowi służby zdrowia. Pracownicy mieli powiadamiać telefonicznie o tym fakcie przełożonego w dniu wzięcia urlopu. Nie oznacza to jednak, że wszyscy lekarze nie przyszli do pracy. Opieka w szpitalu musiała być zapewniona i na każdym oddziale dyżurował jeden lekarz oraz ordynator, jak w przypadku oddziału dziecięcego.
Niestety, odczuli to zapewne pacjenci, którzy czekali na wizytę w poradniach specjalistycznych, bo te były tego dnie nieczynne, również nie odbywały się planowe operacje i zabiegi. W naszym szpitalu w całości pracował jedynie Oddział Ratunkowy, który musiał przecież być w pełnej gotowości, by spieszyć z pomocą potrzebującym w nagłych przypadkach.
Ile powinien zarabiać lekarz?
Według danych GUS-u średnia krajowa pensja lekarza to 4,5 tys. zł, zaś pielęgniarki niecały tysiąc złotych. Według dr Elżbiety Matuszewskiej-Woźnicy prawda jest nieco inna, bo lekarze pracujący na tzw. etacie mają pensje znacznie niższe. Na przykład lekarka z kilkunastoletnim stażem z oddziału dziecięcego naszego szpitala zarabia ok. 1000 –1200 zł. Natomiast owe 4,5 tys. wynika głównie z konieczności podejmowania pracy dodatkowej. Są to dyżury w szpitalu, prace w poradniach i innych miejscach, ale wszystko to kosztem dodatkowego wysiłku, braku czasu na odpoczynek i ciągłej nieobecności w domu. Jak twierdzi pani ordynator, jeśli typowy etat to 80 godzin w tygodniu, to lekarze często przekraczają godzin 300.
Z tego też powodu obserwujemy permanentny w ostatnich latach odpływ kadry, szczególnie tej młodej, do krajów zachodnich, bo tam z jednego etatu można przyzwoicie żyć. Już studenci medycyny w naszym kraju otwarcie deklarują, że chcą po ukończeniu studiów wyjechać za granicę. Podobno obecnie średnia wieku lekarzy w Polsce sięga 50 roku życia. Trzeba się więc zastanowić, u kogo za kilka lat będziemy się leczyć. Podobnie jest z pielęgniarkami, o czym już od lat głośno mówią polskie media. Są też w kraju miasta, gdzie ze szpitali odeszło ostatnio 60 procent lekarzy.
Czy będą nas leczyć Estończycy?
„Społeczeństwo polskie musi być świadome tego, że przy tak niskim nakładzie na służbę zdrowia nie można żądać świadczeń na poziomie światowym czy europejskim – mówi dr Wiesław Nawłatyna naczelny lekarz sochaczewskiego szpitala i ordynator OIOM-u. – Prawda jest brutalna, opieka medyczna to bardzo kosztowna dziedzina. Muszą to zrozumieć politycy. Bo środowisko lekarskie ma już po prostu dosyć. Ktoś bardzo celnie powiedział , że nasi lekarze uczą się języków: angielskiego, niemieckiego, hiszpańskiego, szwedzkiego, francuskiego, natomiast społeczeństwo nasze będzie się musiało uczyć: rosyjskiego lub białoruskiego.”
Może jednak nawet to proroctwo się nie spełni, bowiem, jak doniosła prasa, pensje polskich lekarzy znalazły się na ostatnim miejscu wśród krajów cywilizowanych, nawet za tymi wschodnimi, choćby Łotwą czy Estonią. W Rosji zaś prezydent Putin podniósł ostatnio pensje lekarzy do równowartości tysiąca euro, aby nie uciekali z kraju. Trudno się więc spodziewać, aby byli zainteresowani pracą w Polsce.
To samo tyczy się pielęgniarek. „Pensja pielęgniarki jest u nas żenująco niska – dodaje dr Wiesław Nawłatyna, i to za ciężką pracę fizyczną. Choćby przy przenoszeniu chorych. Na moim oddziale sukces intensywnej terapii w bardzo znacznej mierze wynika z dobrej opieki pielęgniarskiej, muszą być one bardzo dobrze wyszkolone. Obserwuję ich wysiłek przy wykonywaniu zabiegów fizykoterapii z podziwem. Ponadto jest to praca w ciągłym stresie, często praca nocna…”
Czy wszyscy złożą wymówienia?
Jeśli piątkowy protest nie przyniesie skutku, nastąpi jego eskalacja, bowiem środowisko medyczne jest zdesperowane. Komitet Porozumiewawczy, opracował nawet cały harmonogram działań zmierzających do uświadomienia ludziom władzy stopnia dramatyczności sytuacji. Dalsze kroki przewidują więc na przykład rozpoczęcie sporów zbiorowych z pracodawcami, odmowę wystawiania zwolnień lekarskich oraz wypisywania recept. Harmonogram mówi też o manifestacjach ulicznych oraz ogłoszeniu bojkotu zbliżających się wyborów samorządowych lub parlamentarnych. Ostateczność to składanie zbiorowych wymówień z pracy przez wszystkich pracowników społecznej służby zdrowia. Miejmy tylko nadzieję, że do tego nie dojdzie.
Sławomir Burzyński