Nr 2 – Piotr Bulak
ukryty głęboko
kaktus zakwita
raz w roku
dziesięć lat
naukowcy nie czekali
aż spadnie kleszcz
czwarta rano
gasną gwiazdy
mokra pościel
zardzewiała furtka
zarosła skrzypami
straszą fundamenty
ruiny zamku
w królewskiej sypialni
parzą się nietoperze
wahadło zegara
chybocze się sennie
pusty wieszak
przed zamknięciem
zmęczona fryzjerka
czesze manekina
głodne gołębie
żebrak pod kościołem
liczy pieniądze
rozwiana grzywa
w oku konia
frunie niebo
słońca zachodzi
bydło u wodopoju
ropucha skrzeczy
O sobie: Rocznik 1974 – dramaturg, dziennikarz, wykładowca.
