Nr 7 - Grabowski Wojciech
Twój szczery uśmiech
Jedyna prawdziwa rzecz dokoła
Świat go nie widzi
Na stole pali się świeca
Wigilia, dokoła rozmawia rodzina
Siedzisz sama w milczeniu
Mały świat
Pośród wielkich tajemnic
Jego mali ludzie
Twarz dziecka
Szczęście i radość
Wszystko co nam odbiorą
Fryderyk Chopin
Jego nokturny koncerty etiudy
Abstrakcja dnia codziennego
Mija kolejny rok
Na horyzoncie błyszczą kaskady kolorów
Nic się nie zmienia
Dokoła pełno twarzy
Sztuczne uśmiechy rady rozmowy
Zmęczony odwracam wzrok
Te kilka drzew na wprost
Tuż za oknem na wyciągnięcie ręki
Cicho chowają się w cieniu
Próbuję poskładać myśli
W całości będzie im raźniej i lepiej
Czy to ważne?
Piękne powiedzenia
Per aspera ad astra
Na dole mężczyzna zbiera butelki
O poecie: Urodzony 12 października 1983 roku w Lublinie. Mąż oraz ojciec cztero miesięcznej Asi.
Absolwent UMCS, kierunek Historia.
Autor tomiku wierszy „Płynęliśmy razem” (2009 wydawnictwo Miniatura), zwycięzca VI Ogólnopolskiego Konkursu Małych Form Literackich im. Stefana Żeromskiego w 2008 roku, oraz zdobywca wyróżnienia w owym konkursie w roku 2010. Publikował w kilku mniej znanych czasopismach i wydawnictwach.
W wolnej chwili czyta, czasem pisze, fotografuje, ogląda po raz 20 dobry film, lub „marnuje” czas przed komputerem.