Wiatr płatki kwiatu
ścieli na kościach sławy
w korzeniu wiśni.

W śniegu karminem
usta barwi miłośnie
płatny zabójca.

Lśniące morze szum
wlewa do kruchej czarki
nektar harmonii.

Wieczorna wiśnia
całuje włosy spięte
w progu rozkoszy.

W ogrodzie rosy
ostrzem tradycji ścina
kwiat chryzantemy.

Uśpiona nocą
zrzuca drżące kimono
na matę wspomnień.

Biały nenufar
stoi w wodzie pamięci
pod prąd wydarzeń.

W kaganku ciszy
spłoną wspomnienia czasu
sprzed końca świata.

Dwutaktem losu
czerń i biel odmierzona
w sonacie ziemi.

W ubóstwie zmroku
Słowem w ciele przybyły
śpi Dawca Światła.

O poetce: Z zawodu socjolog i doradca zawodowy. Obecnie pracuje w Klubie Aktywizacji Zawodowej w Warszawie. Z zamiłowania - w rzadkich wolnych chwilach - czyta i pisze poezję, maluje obrazy, fotografuje. Pierwszy opublikowany tomik poezji pt. „Pora oczekiwania” Wydawnictwo „DiG” Warszawa 2001.