Nr 26 – Aleksandra Stępień
Świt.
Silne słońce
mocuje się z powiekami.
W szarej rzeczywistości
nawet łza
tak pięknie niebieska.
Błagalnie walą do okien
suche gałęzie.
Zima odciąga je chłodnym powiewem.
Tęsknota
ludzkie – odludzkie uzależnienie.
To tak niesamodzielnie
nie móc pożyć samemu.
Śmietniki i latryny
najbardziej cenione
źródła historyczne
- porażka.
Zadowolenie
z mówienia do ściany.
Bankomat.
Wrony rzucają orzechy
by roztrzaskać o nasze człowieczeństwo
już dawno utracone.
Spadają nienaruszone.
Tak, to jest mi pisane
będę naprawiać świat.
Od jutra.
O sobie: Jestem uczennicą I klasy Liceum Ogólnokształcącego w Łowiczu. Przesyłane haiku są jednymi z pierwszych napisanych przeze mnie. Dopiero dzięki Waszemu portalowi odkryłam ten rodzaj poezji. Od razu mnie zainteresował. Haiku pozwala mi wyrazić swoje myśli i spostrzeżenia. Postanowiłam podzielić się nimi również z Państwem.

