Nr 21 – Tomasz Rożdżestwieński


w objęciach Ty
spokojne przebudzenie
latem bez lampki

stukot kół i szyn
ośmiu obcych tak bliskich
tylko domy inne

uwielbia kichać
serce staje niepewne
nie kochać można

kroki niepewne
w korytarzach marzenia
troska o kulach

czas zatrzymany
wpatrzony w jej zdjęcia
głębia ostrości

skrzypce i koty
mruczą spod okularów
Andrzej zasypia

kilometry mórz
myśli na grzbietach białych
przypływy emocji

trzy tysiące gwiazd
jedna tak pięknie sama
miejska niedziela

moment w czasie
pęknięta nić związana
plus nieskończoność

wszystkie te miejsca
myśli bezwładnie płyną
śmiech Leonarda


O sobie: Nazywam się Tomasz Rozdżestwieński. Piszę haiku bo lubię od czasu do czasu zamknąć myśli w tej formie.