szyby i lustra
tak uroczo pomocne
kosmyk za uchem


tropy na śniegu
małe wróble pacyfy
Apollo jeden


ziarno do ziarna
rozgonił pies bezpański
pozamiatane


w nienawiści
śpieszą do obowiązków
awaria tramwaju


głosy w dymie
słowa, śmiech, gęsta chmura
kotlet dwa razy


silnik zgaszony
radio tłumi ulicę
ona też tak ma


widoki ostrzejsze
bez odwracania głowy
lusterka czasu


patrząc na puste
siedzenia niczym groby
naparstek babci


droga do piekła
bilet nie do zdobycia
wrażliwość płaci


kultura wyższa
przynajmniej raz na rok
Wasyl na muszli


Sonata b-moll
Dwie dłonie unisono
Trzecia się garnie


O sobie: Nazywam się Tomasz Rozdżestwieński. Mieszkam w Sochaczewie. Piszę haiku dla przyjemności.