Nr 7 – Krystyna Gudel
w objęciach wrzosów
plejada głów szlachetnych
pysznią się lasy
jaskrawe oczy
zawieszone na szczudłach
wstęga w ciemności
szczypta uroku
w lazurowej przestrzeni
cień okamgnienia
w zburzonej toni
biorą kąpiel blade sny
świt mgła i miłość
jeszcze noc ziewa
perły poranne w dłoni
budzi się radość
źdźbła zrozpaczone
ciężka plama od buta
może ożyją
łza aksamitna
soczystej nadziei ślad
o smaku mięty
w noc świętojańską
zielonym pastorałem
wyznacza półcień
patyczkowate
płowe odcienie lęku
na bagnach Biebrzy
O sobie: Nauczyciel nauczania zintegrowanego i polonista.
